از آنجا بيرون شدى به باديه داخل مىشوى و سپس به مغيثه و سپس قرعا ، سپس واقصه ، سپس عقبه ، سپس قاع ، سپس زباله و در آنجا بارويى است و مسجد جامعى ، سپس شقوق است و آنگاه قبر عبادى و بعد ثعلبيه و اين يك سوم راه است و سپس خزيميه است و بعد اجفر و آنگاه فيد و اين نيمى از راه است و در آنجا بارويى است و مسجدى جامع و شهر از آن قبيلهء طى است . سپس سميرا و بعد حاجر است و بعد نقره و از آنجاست كه راه به سوى مدينه منشعب مىشود و هر كس بخواهد به مكه برود بايد مغيثه را برگزيند و سپس به ربذه برود و بعد به سليله ، بعد به عمق و بعد معدن بنى سليم ، بعد افيعيه ، بعد مسلح و بعد غمره و از آنجاست كه احرام مىبندند مگر شترداران ( جمّالين ) كه ايشان از ذات عرق احرام مىبندند ، سپس بستان بنى عامر است و از بستان تا مكه هشت فرسنگ است و بيست و چهار ميل . هر كس بخواهد از نقره به مدينه برود ، راه عسيله را مىگيرد و سپس بطن النخل را ، كه مصعب بن زبير آن را آبادان كرده است و سپس طرف است و بعد مدينه . از مدينه به مكه سه راه است ، جاده و ساحل و طريق مخالف و هر گروهى را منزلگاه و راهى است كه براى غير اهل آنجا آموختن و به ياد سپردن آنها لازم نيست . در يادكرد ثغرها و رباطات بدان كه هر قوم را دشمنى است كه از آن هراس و پرهيز دارد . دشمن مردم شام و آذربايجان و جزيره ، روم است و ارمينيه . و ثغرهاى ايشان سواحل است و طرسوس و مصيصه و عين‌زربه و قاليقلا و سميساط و اخلاط . و همچنين دشمن مغاربه روم است و دشمن مردمان جبل و گرگان و گيل و ديلم تركان غزاند و قزوين ثغر ديلم بوده است و دهستان ثغر ترك . ديالمه اسلام آوردند و تركان از ايشان دور شدند . دشمن اهل كرمان بلوص ( بلوچ ) است و دشمن اهل بلخ [ و ] باميان و جوزجان ، هند است و دشمن اهل خراسان ترك است . و دشمن اهل مكران بارج و خاشت . ثغر ايشان « تيز » است ، و دشمن اهل زرنج و بست غور است و بسيارى از ثغرها هست كه دشمن از آن به دور است و اسلام آورده‌اند ، مانند قزوين كه ديلم اسلام آوردند و مانند ويسكرد كه راشت اسلام آوردند و اقدام به تحرز از جانب مسلمانان شايسته‌تر از تحرز غير از ايشان است .